Welkom op de Site Veiligheidsschoenadvies.nl.

Op deze site vindt u de meest uitlopende informatie over veiligheidsschoenen, normering en wetenswaardigheden. Natuurlijk vinden we het belangrijk dat ook uw vraag beantwoordt wordt en vragen dan ook om deze aan ons door te geven. Wij gaan uw vraag beantwoorden en de uitkomst persoonlijk aan u door te geven en tevens op de site te zetten voor alle andere geïnteresseerden. 

Als u zelf interessante informatie heeft die geschikt is voor publicatie vernemen wij dit graag zodat wij dit op onze site kunnen zetten. 

Wie de schoen past... trekt de veter kapot.

Regelmatig krijg ik vragen over de verschillende sluitingen die mogelijk zijn bij veiligheidsschoenen… instapper, gespsluiting, klittenband,  veters en de “nieuwe” draaisluiting….

Natuurlijk is het hierbij ook weer van groot belang te kijken naar de werkomstandigheden en de voorkeur of mogelijkheden van de drager. Hieronder heb ik kort een aantal voor- en nadelen op een rijtje gezet van de verschillende sluitingen. Als er specifieke of andere vragen zijn over dit of een ander thema hoor ik dat graag en zal ik proberen deze te beantwoorden.

Wat zijn nu de voor- en nadelen van deze verschillende sluitingen?

Instapper

Voordelen:    

Een instapper is, zoals het woord al zegt, dat je gemakkelijk in en uit de schoen kunt stappen. Vaak zie je dit type schoenen terug in situaties waarbij de drager in verschillende schone en smerige locaties komt. Denk hierbij aan vrachtwagenchauffeurs of kraanmedewerkers. Zij willen de werkcabine schoon houden maar moeten regelmatig naar buiten.

Nadelen:       

Je kunt de schoenen niet goed aansluiten om de voet. De schoenen zitten dus losser dan een veter schoen waardoor deze meer kunnen schuiven en er sneller en meer slijtage kan ontstaan. 

 

Gespsluiting

Voordelen: 

Gelijk als een instapper met als verschil dat men deze sluiting iets meer kan “aantrekken” (vaak wel maar op één plaats). De gesp is sterk en goed verankerd en vaak ongevoelig voor vuil van buitenaf. Deze sluiting is speciaal gemaakt voor laswerkzaamheden en kunt de schoen dus in één beweging los maken en snel uittrekken als er een lasspat onverhoopt in de schoen terechtkomt. 

 

Nadelen:        

Zoals ook bij de instapper is de schoen slecht om de voet te omsluiten omdat er maar één spanpunt is. Ook zijn ze, omdat ze ontwikkeld zijn voor laswerkzaamheden, vaak relatief stug en zwaar. De prijs is gemiddeld iets duurder dan een veterschoen (natuurlijk afhankelijk van kwaliteit…).    

 

Klittenband

Voordelen:     

Ook deze variant is gebouwd voor gemak. Snel uit en aan te trekken en redelijk goed af te stemmen op de voet aangezien er meestal 2 of 3 banden zijn die je kunt aantrekken. Ook mensen met een beperking kunnen hier goed mee overweg (bedienbaar met 1 hand). Deze sluiting wordt veelal in open schoenen/sandalen. 

Nadelen:        

Als men veel met vuil of organische stoffen te maken heeft (denk aan vleesverwerking) kan het zijn dat de klittenband “dicht slibt” waardoor de werking minder kan worden en zelfs materialen kunnen gaan rotten. Vaak ook iets minder keuze hoge en in S3 varianten.

 

Veter

Voordelen:     

Het grootste voordeel van een veter schoen is dat je hem van boven tot beneden goed kunt aansluiten op de voet (kruislings veteren is het beste qua drukverdeling). Mocht de veter stuk gaan of zijn vies kunnen deze gemakkelijk en snel te vervangen. Tevens is er natuurlijk een ruime keuze aan veiligheidsschoenen met deze sluiting. 

Nadelen:        

Drager moet, als hij het goed wil doen, iets meer tijd nemen om zijn schoenen vast te maken. Veters kunnen losgaan of je kunt er ergens achter blijven haken.

 

Veter

Voordelen:

Deze draaisluiting werkt bijna gelijk als de vetersluiting. Door een dunne gecoate staaldraad, die door verschillende geleiders lopen, kan men de schoen goed en gemakkelijk “aandraaien” en sluiten. Dus ook deze sluit goed aan om de voet. Tevens is de sluiting makkelijk en snel bedienbaar met één hand. 

Nadelen:

Schoenen met deze sluiting zijn vaak een heel stuk duurder dan de veteruitvoeringen. De staaldraad is te vervangen maar dit moet men doen met een speciaal reparatie setje of via de fabrikant (dus niet zomaar even snel te repareren). BOA is de bekendste, en mijns inziens ook de beste, fabrikant van dit type sluiting. Eigen fabricage van andere merken en “China” modellen zijn vaak erg kwetsbaar voor vuil en gaan snel stuk. 

Wat is de houdbaarheid van een veiligheidsschoen...?

Wat is de houdbaarheid van een veiligheidsschoen….?

Meestal wordt er voor het dragen van een veiligheidsschoen 1 jaar gerekend. Daarna zijn ze aan vervanging toe omdat de demping, stabiliteit en het materiaal slijt door gebruik. Natuurlijk is dit van verschillende factoren afhankelijk zoals bijvoorbeeld de zwaarte van werkomstandigheden, het gewicht en loopstijl van de drager en zeker niet te vergeten de kwaliteit van de schoenen.

Maar heeft een “nieuwe” schoen ook een houdbaarheidsdatum…?    Het antwoord is JA..!

Laatst kreeg ik een garantie aanvraag voor een paar schoenen die na 2 weken dragen helemaal uit elkaar vielen. “Dat zou toch niet mogen gebeuren” gaven de dealer en drager aan.

Bij normaal gebruik zou dit inderdaad niet mogen en heb je als klant en dealer recht op garantie. Natuurlijk geld dit niet als er invloeden van buitenaf zijn die de oorzaak hiervan zijn zoals chemicaliën of scherpe voorwerpen.

Toch zijn er ook omstandigheden waarbij dit kan gebeuren en het NIET onder garantie valt….. het kan namelijk zijn dat de schoenen te oud zijn en hierdoor het rubber of PU “kort” is geworden. Ze staan dan te lang op de plank of bij producent of leverancier in het magazijn. De schoenen zijn dan niet gedragen en “nieuw” maar de productie datum geeft wat anders aan.

Zijn hier regels voor….? Ja en nee…. de producent mag nadat hij de schoenen geproduceerd heeft deze niet langer dan 5 jaar in zijn magazijn opslaan (bij gerenommeerde merken zal dit hooguit 2 jaar zijn). Na 5 jaar mag hij de schoenen niet meer verkopen aan de leverancier. Deze op zijn beurt kan de schoenen natuurlijk ook een tijdje in zijn magazijn hebben staan voordat deze naar de eindklant gaat. Hierbij is hij niet aan een maximum tijd gebonden maar het is natuurlijk verstandig deze niet te lang op voorraad te hebben staan en het principe “first in, first out” te hanteren. In het algemeen zou ik aangeven dat 7 jaar (dus vanaf productie tot eindverbruiker) een verstandig maximum is. Dit is een richtlijn… het kan zijn dat een schoen eerder stuk gaat of veel langer nog goed is en er geen problemen ontstaan dit heeft te maken met onder anderen de manier van vervoer, opslag, temperatuur, blootstelling aan UV en natuurlijk de kwaliteit van de schoenen.

Hoe kun je zien wanneer een veiligheidsschoen geproduceerd is…?

Dit verschild van producent. Meestal vindt je het terug in een codering maand/jaar in of onder de schoenen.

——————————————————————————-—————XXX—————————————————————————————————–

Wat heeft Nouga maken nu met veiligheidsschoenen te maken...?

Wat heeft Nougat maken met veiligheidsschoenen te maken…

Natuurlijk niets maar de mensen die mij kennen weten dat ik graag kook en 24/7 met

veiligheidsschoenen bezig ben. Dus tijdens mijn impulsieve experimentele kook en bak kunsten kwam toch de vergelijking naar boven. 

 

Afgelopen week was het zover… ik dacht “Laat me een keer Nougat maken”  natuurlijk internet een recept opgezocht en aan de slag…. aangezien ik maar een hobby kok ben heb ik niet de meest

geavanceerde keukenapparatuur maar ben met de gewone handmixer aan de slag gegaan.

Ik dacht.. “dat moet wel lukken”. En ja… zoals jullie op de foto kunnen zien is het gelukt.

Maar wat een gepruts, Nougat maken is geen eitje koken. Suiker mengsel moet exact 145 graden zijn en tegelijkertijd moet de honing exact 130 graden zijn. Ondertussen ook nog het eiwit kloppen. Druppelsgewijs de honing toevoegen (maar ja ik heb maar twee handen die de kom, mixer en pannetje moet vasthouden). Hierna de suiker van 145 graden die nog stroperiger is, dus eigenlijk ook nog met een spatel uit het pannetje moet scheppen.

Dus om even de situatie te schetsen … ik moest de kom vasthouden, mixer vasthouden, pannetje vasthouden, spatel vasthouden en alles langzaam vermengen aan de Nougat die steeds dikker,

steviger en plakkerig werd…. (dus eigenlijk 4 handen nodig).

 

Uiteindelijk is toch alles gelukt maar de keuken zag eruit als een oorlogsgebied….een grote puinhoop. 

Toen ik alles opgeruimd had zag ik de vergelijking met veiligheidsschoenen… natuurlijk voldoen goedkope veiligheidsschoenen aan de norm en kan een medewerker hier zijn werk mee doen. Maar goed materiaal is belangrijk om veilig, schoon en vooral met plezier en zonder stress te

werken. Zorg voor goede veiligheidsschoenen zodat medewerkers fatsoenlijk hun werk kunnen doen zonder stress en gevaar. 

 

Bram Tusveld